Week 15: “ huisvrouwtje “ 

De dagen en weken vliegen voorbij . Jamila voelt zich na haar dag ziek zijn gelukkig weer goed, maar moet nog wel een hele dag achter de pc vanwege een examenopdracht en voorbereidingen op tentamen … . Dat geeft mij de vrijbrief om weer verder te gaan met cement mixen en muurtje bouwen.    Omdat de vloer ongelooflijk scheef en hobbelig is, best nog een uitdaging de muurtjes voor bank enigszins recht te krijgen. Maar als ik de opening en het hekwerk in mijn eentje in de buitenmuur weet te krijgen groeit mijn vertrouwen en durf ik ook aan de grote gaten aan de buitenzijde te beginnen. Tussendoor geniet ik heerlijk met mijn dochter van het dorp en ik stiekem nog meer van haarzelf . En plakken we er een dagje strandvakantie aan vast. Voor het eerst in jaren gaan we deze week twee keer gezellig samen uiteten en dan zit haar mini weekje er weer op. Zij weer terug naar haar drukke baan en  stoere fulltime studie en ik verder met de patio…. . Het metselen gaat me steeds beter af. Natuurlijk is op dat moment dan net je zand op . En smeekt mijn enkel om aandacht. Ik heb heel dom drie weken geleden mijn enkel gezwikt. Niks ernstigs maar elke avond laat hij duidelijk weten nog niet helemaal genezen te zijn. En op de een of andere manier werkt dat weer door met de zenuw van mijn gezicht en tong. Dus gebruikte ik het laatste buisje dat Wim mee mee gaf braaf elke dag en dat ging goed! Helaas is deze zonder dat ik het door had eergisteren op de plavuizen stuk gevallen. Maar overdag in de warmte had ik nergens last van . Dan ben ik op mijn best. Zodra mijn lichaams-thermostaat op flink warm staat blijft mijn motortje lopen….. . ( Wel nog steeds op aangepaste snelheid hoor. Zo traag als een ouwe slak ) Blijft mijn energie level op goed en wordt mijn pijn niveau  mooi laag gehouden. ( Daarom vind ik dansen ook altijd zo heerlijk… zodra ik het er warm van krijgt verdwijnt elke pijn 😊) Maar met energie moet je er ook gebruik van kunnen maken…. . Dus zand bestellen!

 Maar de zakken zijn voor mij letterlijk niet te tillen. Ga ze dus niet zelf in en uit de auto en dan door de straatjes naar huis krijgen en aangezien aan huis bezorgen geld kost wil ik dat niet voor drie zakjes doen. Wanneer ik na een wandeling in 35 graden en dus in top vorm bij de bouwwinkel aankom bestel ik na overleg enthousiast een pallet met 6 zakken cement en 12 zakken zand . En ik ben met mijn boodschappen de berg nog niet terug op geklommen of daar hoor ik hem al. Ehhhhhhh tja die pallet moet natuurlijk wel zo snel mogelijk uit het smalle straatje maar mijn tong en hoofd zeggen…. maf mens eerst plat 😜. En dat doe ik braaf om daarna te beginnen met de zakken cement. Elk 25 kilo is redelijk te doen en krijg ze netjes mijn kelder in en opgestapeld. Maar dan komen de gevreesde zandzakken …. die zo zwaar zijn dat ik ze alleen maar kan trekken als ik er met mijn hele gewicht aanhang. Soms kun je gewoon blij zijn met je aantal kilo’s overgewicht …… .😊  Zie je me ploeteren, ik schuif ze met heel veel pauzes tussendoor tree voor tree de trap af en plof ze in dicht bijzijnde hoek . Schots en scheef met een aantal door het schuiven over oude kapotte pallet nu ook stuk. Mijn bovenste kelder veranderde langzaam in kleine woestijn. ……. . Oke, dat is natuurlijk overdreven! Maar wat was ik trots dat het me gelukt was die ruim 650 kilo bende te hebben kunnen verplaatsen …. maar een bende is het wel.

Helaas word ik daar dan wanneer de zon onder gaat en het overal afkoelt genadeloos op afgestraft en lig ik nu al drie nachten tot uur of half drie wakker omdat het puntje van mijn tong mijn mond uit brand. En wordt om vijf , zes en daarna weer om half zeven wakker van de pijn. Maar hulp is onderweg . Ron haalt deze week twee genezende nieuwe buisjes voor mij op, die Wim Telgt heel lief al voor mij klaar legt en dan zie ik ze aankomende zaterdag. Voor vandaag dus even frustratie weg bijten en even niet verder met metselen. Dat vind ik moeilijk ! Iedereen die mij een beetje kent weet dat als ik iets in mijn hoofd heb zitten ik het af wil maken …. . Maar aangezien de zijkant van mijn pijnlijke tong veranderd is in soort mijn-krater met blaren, vandaag heel bewust aan de acupunctuur. Lig hier al de hele dag. Niet geheel onaangenaam. Heerlijk warm in de schaduw, als soort cactus met meerdere naalden in enkel en Hoofd. En hoe meer de rust in mijn lijf terug keert hoe meer ik geniet van wat ik al bereikt heb.                                                                         Want, oh wat moet er nog veel gebeuren, en natuurlijk alleen het deel op de foto gezet dat er al “beetje mee door kan” …… maar …..  wat geniet dit “ huisvrouwtje “ van het steeds beter leren metselen en het waarmaken van haar droom.🥰

2.465 thoughts on “Week 15: “ huisvrouwtje “ 

  1. Goh Esther besef je dat je heel veel dingen alleen doet en ik snap je best en neem mijn petje voor je af…….👍🏽👍🏽 Maar aub bewaak je grenzen en laat het niet elke keer zover komen dat je gevloerd raakt en zoveel pijn krijgt! Wel zie ik vorderingen in de muur en straks de bank, het wordt straks een leuk iets wanneer het klaar is!