week 2. Uitpakken, beetje inrichten en zorgen voor een mooi uitzicht….

We kregen een plantje van de buurvrouw aan de rechterkant van het huis en maakte voor het eerst kennis met de buurvrouw aan de linkerkant. Deze heeft haar zoon en zijn man over uit Ierland. Twee schatten van mannen waarmee het makkelijk communiceren is.

Nadat Ron flink werk heeft gehad de metalen deuren zo bij te veilen / slijpen dat ze weer enigszins dicht kunnen dacht ik slim te zijn. En even voor dat de buurmannen weer naar Ierland zijn, te vragen of het goed is dat we het lelijke verroeste gaas dat boven hun muur uitsteekt (recht voor ons huiskamer raam) weg te mogen halen … . Dus ik sta voor de deur maar hier hebben ze geen deurbel. Ik kloppen en roep nog Ola …. maar niks . Denk oeps, misschien siesta … dus ga weer naar binnen maar hoor de mannen aan de andere kant van ons huis praten . Denk nog even dat dit mooi uitkomt en steek mijn hoofd voor zover dat kan met al die tralies uit het raam en wil al enthousiast mijn verhaal beginnen tot ik me realiseer dat ze daar naakt van de zon liggen te genieten…. .

Ik heb toch maar even gewacht met een zwaar gesprek tot de zon achter het huis verdwenen was en de heren weer wat kleding aan hadden . Moeders had er helemaal geen oren naar want is er van overtuigd dat dit gaas de katten maar ook de ratten weg houdt ??? ( het hek zit zo hoog dat elke kat of eventuele rat vast een makkelijkere route zal nemen ) 😉 Maar Schoonzoon ziet mijn punt en steekt een mooi pleidooi af in vloeiend Spaans en mama is om….. . Nou ja …. Het gaaswerk links van ons raam moet blijven,  maar het gaas recht voor ons raam mag weg .

Ondertussen neemt de vermoeidheid bij Ron en mij toe. We zetten samen samen de nieuwe slaapbank van Ikea uit Malaga in elkaar. De wasmachine is aangesloten en zelfs de wifi doet het. Maar mijn lichaam is niet blij. Spierpijn in spieren waarvan ik het bestaan niet eens wist. Ik heb een koortslip en zie er minstens 10 jaar ouder uit maar dat mag de pret niet drukken.

We beginnen met breekwerk. Ron sloopt boven een tussen muurtje weg en ik begin met het afbreken van een patio-muur die wel erg veel van het uitzicht wegneemt. Slijp het hekwerk en gaaswerk weg en dan staat schoonzoon zenuwachtig voor de deur. Hij maakt zich zorgen. Is bang dat mama van gedachte gaat veranderen wanneer ze misschien met een vriendin gaat praten dus adviseert ons vandaag snel te handelen.

Dus moe of niet , gewoon maar even doorzetten en gewapend met extra lange ladder is Ron begonnen met het deel hek dat wel weg mocht. Klinkt makkelijk maar wij zitten met onze patio een stuk lager dan hun en aan hun kant zit er een heel dun dak tegen aan waardoor we het eerste deel er alleen buiten om vanaf kunnen halen en Ron dus op randjes zit met naast zich een helling van minstens 30 meter diep….. Halverwege komt zoon aan hun kant aangelopen om te zeggen dat Ron de tweede helft via hun patio kan doen. En dan wordt hij enthousiast want het ziet er al gelijk veel beter uit en zegt toch nog even met mama te gaan praten…… . En het geluk is met ons want ook het andere lelijke gaas-hek mag opeens toch ook weg .

Wat een mazzel en wat een uitzicht ….. hier word je…. hoe je ook bent …… gelukkig van  !

Comments are closed.